HypeHoi vergeleek een paar blogs geleden de aanwezigheid van een Linkedin netwerk groep op Twitter en Facebook.
Wat opviel, was dat Twitter door veel professionals is omarmd, maar ook dat dezelfde groep nauwelijks op Facebook aanwezig is. Facebook is het grootste sociale netwerk ter wereld en is ook in Nederland sterk groeiende.
Farmville antipathie
Ik kwam tot voor kort ook bijna nooit op Facebook. Ik had er wel een account en het pruttelde wat voor zich uit. Ik vond het onoverzichtelijk, vervelend en onbetrouwbaar.
Er zaten wat oude vrienden een beetje foto’s van hun kinderen te tonen en met de agrarische Tamagotchi van het web te spelen FarmVille te spelen. Digitaal je beestjes voeren en gewassen telen. Ik had al genoeg aan mijn eigen tuin.
Bovendien zat Facebook te vaak naar mijn zin in het beklaagdenbankje om zich opnieuw te verweren tegen beschuldigingen van verkeerd gebruik van persoonlijke gegevens. Vooral het idee dat alles wat op Facebook werd geplaatst, aan Facebook toebehoorde zette veel kwaad bloed.
Maar goed, je bent het grootste sociale netwerk of niet, en als je dat wilt blijven, is het altijd verstandig om goed naar je gebruikers te luisteren. Dat heeft Facebook uiteindelijk ook gedaan.
Van die onvriendelijke niet twitterende pubers
In Amerika is de trend dat pubers op Facebook hun ouders ontvrienden. Moderne ouders worden lid van Facebook en vriendjes met hun kinderen. Die dat laatste niet altijd kunnen waarderen. De verbastering ‘Feestboek’, in plaats van Facebook is niet helemaal onterecht.
Een blik op Facebook en deze digitale wereld leert overigens dat voor Facebook twitter niet meer dan een basisfunctionaliteit is, zonder de beperkingen van de 140 tekens.
Onder het kopje ‘Wat ben je aan het doen?, kun je precies hetzelfde en veel meer plaatsen: links, film, foto’s, evenementen, etc. Het ziet er ook nog beter uit. Twitter is vanuit en Facebook gebruiker inderdaad nog al saaaaai!
Maar je kunt wel veel van die Facebook pubers leren. Ze zijn laagdrempelig, flexibel en razendsnel. Zonder de belemmeringen die vaak op Twitter en Linkedin zichtbaar zijn. (de 25 do’s en don’ts voor een Linkedinprofiel, 5 zaken die je niet op Twitter mag zeggen, etc).
De oudere generatie is opgegroeid in de ‘nee dat mag niet wereld’, en probeert vanuit die optiek nog steeds alles te reguleren. Zelfs de sociale digitaal wereld. Wat een nobel, tot niets leidend streven is.
Er bestaan, veel ongeschreven regels op het internet, maar die zijn constant in beweging. Het is een nog jonge wereld, waar iedereen nog op zoek is naar het ideale wiel. Het wiel is nog steeds niet gevonden. Gelukkig maar, dat maakt deze materie zo leuk.
De digitale rattenvanger van Hamelen
Eigenlijk maakt het me niet zoveel uit. Het gaat meer om het op doen van ervaring. Ik zie op Twitter en Linkedin mensen heel stijfjes zich bewegen, workshops en prestaties volgen. Ze luisteren zelfs naar mij. Maar eigenlijk wil ik maar een ding delen. Gooi de schroom van je af, zoek een leuk netwerk wat bij je past en probeer eens wat uit.
Facebook is in het beginsel de ideale speeltuin. Maar je kunt ook digitale foto’s gaan delen op Flickr, of muziek gaan luisteren op last.fm.
Leer en doe zonder belemmeringen. Een ieder die meer met het medium sociale media wil, moet die ervaring op doen: reageren op discussies, groepen vormen, ontvrienden, berichten de wereld insturen, etc. Zonder belemmeringen en of angsten voor je reputatie op de langere termijn.
Als iedereen aan ‘feestboek’ doet, valt er op het laatst weinig elkaar te verwijten. Juist de mensen die dit niet hebben gedaan, digitale fouten maken, zijn verdacht.
Waarom ben je niet zichtbaar, of alleen zichtbaar alsof je een marketingcursus hebt gevolgd? Waar is het echte, authentieke mens? Alleen echte mensen zijn betrouwbaar. Juist met hun foutjes.
Openheid vergroot je uiteindelijk waarde in deze wereld.
Leer van je kinderen, en probeer Facebook uit
Je zult het niet zeggen na een bezoek aan de kroegfoto’s van het plaatselijke voetbalelftal. Maar juist van deze generatie valt een hoop te leren.
Tara Hunt van het boek The Wuffie Factor, beschreef het als de generatie met de dikke huid. Ook de oudere generatie kan dat leren. Misschien niet met buitenissige, half ontblote partyfoto’s.
Maar wel in de manier hoe informatie wordt gedeeld. Hoe aan reputatiemanagement wordt gedaan en hoe sociale netwerken echt nuttig kunnen worden ingezet.
Juist Facebook is de ideale speeltuin omdat daar de rest van de wereld aanwezig is. Plus onze jongere generaties. De generatie die het uiteindelijke van ons digitale oudjes (30+) gaat overnemen.
Michel Ranzijn
Michel Ranzijn
