In de normale tastbare wereld zou het direct als stalken worden opgevat. In de digitale twitterwereld is het de normaalste zaak van de wereld: volgers en gevolgden. Sinds enige tijd word ik gevolgd door de huizen @huisinOostNL en @tekoopavenhorn.
Het idee is fascinerend: gevolgd worden door dingen. Geen mensen, geen verkopers, maar door een huis wat aandacht nodig heeft. Het zoekt een andere eigenaar en denkt in jou de perfecte match gevonden te hebben. De eigenaar heeft waarschijnlijk tegen het huis gezegd: verkoop jezelf maar, ik heb een ander (huis). Of misschien was het huis het zat, te weinig onderhoud, aandacht, warmte. Ik wil een andere eigenaar en ik wil jou! Kunstmatige intelligentie ten top. Makelaars of ander tussenpersonen zijn niet meer nodig. Het huis ging op op zoek naar een ander en koos jou uit.
Het intelligente huis
Het huis kan zichzelf verkopen. Kan aandacht voor zichzelf vragen en met behulp van de informatie uit sociale netwerken, precies de juiste persoon vinden. Het kan de dialoog met je aangaan en iets vertellen over de andere huizen, de huidige eigenaren, de lichtinval, het energieverbruik en de wijk. De laatste roddels over het huis aan de overkant. Het huis kan de eigen wensen kenbaar maken (ik wil geen katten meer, ze krabben aan mijn muren) en naar de jouwe vragen. Het onderhandelt over een goede prijs (ik ben meer waard!) en regelt verder de administratie afhandelingen en de juiste financiering, na verkoop.
Een sales droom. Zou het al mogelijk zijn? Een echte relatie met je huis? Dingen die zichzelf verkopen?
Twitterende Toasters
Bijna. Er zijn al twitterende toiletpotten, huisdieren, bureaustoelen, koffiezetapparaten etc. Ze reageren op lichaamswarmte, energieverbruik, dagelijkse ritmes . Ze hebben heel fascinerende dialogen als: Toasting, Done Toasting, Toasting, Done Toasting (http://twitter.com/mytoaster): coffee stopped. Usage time: 2h23m. Energy consumption this cycle: 0.1 kWh. (http://twitter.com/TweetAWatt_2). De wereld der dingen is er een van grote diepgang en veel herhaling.
The Internet of Things
In The Internet of Things wordt geschetst hoe het internet der dingen er uit kan komen te zien. Er is zelfs al een commissie in Engeland die zich bezig heeft gehouden met de grondrechten van robots in de toekomst. Het is zelfs een, naar internet begrippen, oud idee, naar internetbegrippen. Het dateert uit een M.I.T. onderzoek van 1999: de digitale web oertijd, toen we nog met knuppels uit jagen gingen op mammoetvirussen en met elkaar spraken via een 56k modem.
Die tijd dus. En nu is deze toekomstvisie uitgekomen: de eerste dingen die mijn volgen zijn aanwezig. Ik heb de warme interesse van een paar huizen via twitter.
Doorklikkend is de teleurstelling daar: het is niet persoonlijk, de huizen willen het met iedereen doen. Ze zijn niet alleen in mij geinteresseerd, maar ook in vele anderen en en ze zijn ook no steeds niet slim en zelfstandig.
De werkelijkheid is dat ik word gevolgd door een aantal handige makelaars die zichzelf: @HuisinOostNL of @tekoopavenhorn noemen. Ze volgen je vanuit een huizen thema. Aan je twitterlocatie kunnen ze je herkennen als potentiële klant.
Je zou het als een soort van twitterspam kunnen zien: in de hoop dat jij ook hen gaat volgen en misschien een huis koopt in het oosten van Nederland of Avenhorn. Creatief en slim gebruik van sociale media.
Ik heb er verder geen bezwaar tegen: gevolgd worden door deze creatieve makelaars in barre economische tijden.
Toch jammer dat ik nog niet door een echt zelfstandig, fijn en passend huis wordt gevolgd.
Michel Ranzijn
Michel Ranzijn
